រឿងខ្លី៖ រថភ្លើងចុងក្រោយ
រឿងខ្លីដែលអាចផ្លាស់ប្តូររបៀបដែលអ្នកមើលមកកាន់ជីវិត នៅម៉ោង ៦:៤៥ នាទីល្ងាច វុទ្ធីកំពុងរត់តាមស្ថានីយរថភ្លើង ដោយកាន់កាបូបការងារមួយនៅដៃឆ្វេង និងទូរស័ព្ទនៅដៃស្តាំ។ គាត់មើលនាឡិកាម្តងហើយម្តងទៀត។ ៦:៤៦…. “កុំទៅ… កុំទៅ…” គាត់និយាយក្នុងចិត្ត ខណៈដែលជើងរបស់គាត់រត់កាន់តែលឿន។ ប៉ុន្តែពេលគាត់ទៅដល់ច្រកឡើងរថភ្លើង គាត់បានឮសំឡេងកណ្ដឹង។ ទ្វាររថភ្លើងបានបិទ។ រថភ្លើងចាប់ផ្តើមផ្លាស់ទីយឺតៗ ហើយបន្ទាប់មកកាន់តែលឿន។ វុទ្ធីឈរនៅលើសាប សម្លឹងមើលរថភ្លើងដែលកំពុងបាត់ទៅពីមុខខ្លួន។ គាត់ខករថភ្លើងត្រឹមតែពីរនាទី។ “អស់សង្ឃឹមហើយ…” គាត់ខឹងខ្លាំង។ ថ្ងៃនេះគាត់មានកិច្ចប្រជុំសំខាន់មួយនៅម៉ោង ៨ យប់។ ប្រសិនបើគាត់ទៅដល់យឺត គាត់ប្រហែលជានឹងបាត់បង់កិច្ចសន្យាដែលគាត់បានខិតខំធ្វើអស់រយៈពេលជាច្រើនខែ។ គាត់អង្គុយលើកៅអីនៅស្ថានីយ ហើយបើកទូរស័ព្ទ។ មានសារចំនួនបីពីប្រធានរបស់គាត់។ “កុំមកយឺត។” “អតិថិជនកំពុងរង់ចាំ។” “នេះជាឱកាសសំខាន់សម្រាប់អ្នក។” វុទ្ធីដកដង្ហើមវែង។ គាត់មានអារម្មណ៍ថា ថ្ងៃនេះកំពុងបំផ្លាញជីវិតរបស់គាត់។ ប៉ុន្តែគាត់មិនដឹងទេថា ការខករថភ្លើងពីរនាទីនេះ នឹងក្លាយជារឿងមួយដែលគាត់ចងចាំជារៀងរហូត។ បុរសចំណាស់នៅកៅអីជាប់គ្នា “កូនខករថភ្លើងមែនទេកូន?” សំឡេងមួយបានឮពីជិតខាង។ វុទ្ធីងាកទៅមើល។ មានបុរសចំណាស់ម្នាក់អង្គុយនៅកៅអីក្បែរ គាត់ប្រហែលជាអាយុជាង ៧០ឆ្នាំ។ គាត់ពាក់អាវពណ៌ប្រផេះ កាន់កាបូបតូចមួយ ហើយមើលទៅស្ងប់ស្ងាត់ខុសពីវុទ្ធីដែលកំពុងមានអារម្មណ៍ក្តៅក្រហាយ។ “បាទ” វុទ្ធីឆ្លើយខ្លីៗ។ “តែពីរនាទីទេ?” បុរសចំណាស់បន្តសួរ។ វុទ្ធីភ្ញាក់ផ្អើល។
រឿងខ្លី៖ រថភ្លើងចុងក្រោយ Read More »










