នៅក្នុងសង្គមសម័យទំនើប យើងហាក់ដូចជាកំពុងរស់នៅលើផ្លូវរត់ប្រណាំងមួយដែលគ្មានទីបញ្ចប់។ យើងប្រញាប់ភ្ញាក់ពីព្រឹក ញ៉ាំអាហារពេលព្រឹកទាំងតក់ក្រហល់ ជិះកាត់ការកកស្ទះចរាចរណ៍ ធ្វើការប្រជែងនឹងពេលវេលា ហើយបញ្ចប់ថ្ងៃដោយការចុចទូរសព្ទរហូតដល់គេងលក់។ យើងច្រើនតែយល់ច្រឡំថា «ភាពរវល់» គឺជា ផ្លូវទៅកាន់ភាពជោគជ័យ។
ក៏ប៉ុន្តែ តើអ្នកធ្លាប់សួរសុខទុក្ខខ្លួនឯងទេថា តើអ្នកកំពុង «រស់នៅ» ឬគ្រាន់តែ «រស់ឱ្យតែផុតមួយថ្ងៃៗ»? នេះហើយជាមូលហេតុដែលចលនានៃការរស់នៅយឺតៗបានចាប់ផ្តើមក្លាយជាទស្សនវិជ្ជាជីវិតដ៏មានប្រជាប្រិយភាពនៅទូទាំងពិភពលោក។
អ្វីទៅជាការរស់នៅយឺតៗ?
ការរស់នៅយឺតៗ មិនមែនមានន័យថាអ្នកត្រូវធ្វើខ្លួនជាមនុស្សខ្ជិលច្រអូស ដើរយឺតៗ ឬបោះបង់ការងារ និងក្តីស្រមៃចោលនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាគឺជា «សិល្បៈនៃការរស់នៅដោយមានស្មារតីដឹងខ្លួន និងការជ្រើសរើសដោយចេតនា»។ ការរស់នៅយឺតៗ គឺជាការបន្ថយល្បឿនពីភាពចលាចលខាងក្រៅ ដើម្បីផ្តោតលើអ្វីដែលសំខាន់ពិតប្រាកដសម្រាប់ជីវិតអ្នក ដោយផ្តល់តម្លៃលើ «គុណភាព» ជាជាង «បរិមាណ»។
របៀបអនុវត្តសិល្បៈនៃការរស់នៅយឺតៗក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ
អ្នកមិនចាំបាច់រើផ្ទះទៅរស់នៅលើភ្នំ ឬកាត់ផ្តាច់ទំនាក់ទំនងពីពិភពលោកទើបអាចអនុវត្ត ការរស់នៅយឺតៗ បាននោះទេ។ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមពីទម្លាប់តូចៗទាំងនេះ៖
- ទទួលទានអាហារដោយយកចិត្តទុកដាក់៖ ជំនួសឱ្យការញ៉ាំបណ្តើរ សម្លឹងមើលអេក្រង់ទូរសព្ទ ឬកុំព្យូទ័របណ្តើរ ចូរចំណាយពេលរីករាយជាមួយរសជាតិ ពណ៌ និងក្លិននៃអាហាររបស់អ្នក។ ញ៉ាំមួយៗយឺតៗ និងដឹងគុណចំពោះអាហារដែលនៅចំពោះមុខ។
- បង្កើតពេលព្រឹកដ៏ស្ងប់ស្ងាត់៖ កុំទាន់ប្រញាប់ចាប់ទូរសព្ទមកអូសភ្លាមៗពេលភ្ញាក់ពីគេង។ ចូរផ្តល់ពេលឱ្យខ្លួនឯងយ៉ាងហោចណាស់ ១៥ ទៅ ៣០ នាទី សម្រាប់ដកដង្ហើមវែងៗ ផឹកទឹកមួយកែវ ហាត់ប្រាណយឺតៗ ឬអង្គុយផឹកកាហ្វេ/តែដោយក្តីរីករាយ មុនពេលពិភពខាងក្រៅចាប់ផ្តើមទាមទារការយកចិត្តទុកដាក់ពីអ្នក។
- ធ្វើការងារម្តងមួយ៖ ការធ្វើកិច្ចការច្រើនក្នុងពេលតែមួយ ច្រើនតែបង្កើនកម្រិតស្ត្រេស និងធ្វើឱ្យការងារមិនសូវមានប្រសិទ្ធភាព។ ចូរសាកល្បងផ្តោតលើការងារម្តងមួយមុខ ធ្វើវាឱ្យអស់ពីចិត្ត នោះអ្នកនឹងឃើញថាលទ្ធផលល្អជាងមុន ហើយចិត្តរបស់អ្នកក៏ស្ងប់ជាងមុនដែរ។
- ភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយធម្មជាតិឡើងវិញ៖ ចំណាយពេលដើរលំហែកាយនៅសួនច្បារ មើលពន្លឺថ្ងៃរះ ឬថ្ងៃលិច ស្រូបយកខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធ និងប៉ះពាល់ដើមឈើ ឬរុក្ខជាតិបៃតង។ ធម្មជាតិមានចង្វាក់ដើររបស់វា ដែលមិនដែលប្រញាប់ប្រញាល់ឡើយ ប៉ុន្តែអ្វីៗទាំងអស់នៅតែរីកលូតលាស់យ៉ាងស្រស់ស្អាត។
- កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា៖ បិទការជូនដំណឹងដែលមិនចាំបាច់ និងកំណត់ពេលវេលាដែលអ្នកត្រូវនៅឱ្យឆ្ងាយពីអេក្រង់ ដូចជាពេលញ៉ាំបាយជុំគ្រួសារ ឬមុនពេលចូលគេងមួយម៉ោង។
- សេចក្តីសុខកើតចេញពីភាពសាមញ្ញ៖ ជីវិតមិនមែនជាការប្រណាំងម៉ារ៉ាតុងដើម្បីទៅដល់ទីបញ្ចប់នោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាការធ្វើដំណើរដែលអ្នកគួរតែរីករាយនៅគ្រប់ជំហាន។ ការបន្ថយល្បឿនអនុញ្ញាតឱ្យយើងមើលឃើញភាពស្រស់ស្អាតនៃរឿងតូចតាចដែលយើងធ្លាប់មើលរំលង ដូចជា ស្នាមញញឹមរបស់មនុស្សជាទីស្រឡាញ់ សំឡេងតំណក់ទឹកភ្លៀង ឬរសជាតិកាហ្វេដ៏ឈ្ងុយឆ្ងាញ់នៅពេលព្រឹក។
ចូរបន្ថយល្បឿន ដកដង្ហើមឱ្យវែងៗ ហើយអនុញ្ញាតឱ្យខ្លួនឯងរស់នៅក្នុងបច្ចុប្បន្នកាល។ ពីព្រោះពេលខ្លះ ការដើរយឺតៗ គឺជាវិធីដ៏លឿនបំផុតក្នុងការស្វែងរកសេចក្តីសុខផ្លូវចិត្តពិតប្រាកដ។
