ក្នុងសម័យទំនើបនៃបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាននាពេលបច្ចុប្បន្ន គ្រប់យ៉ាងកំពុងតែប្រកួតប្រជែងគ្នា ដើម្បីទទួលបានការផ្តោតអារម្មណ៍របស់អ្នក។ ពីព្រោះការផ្តោតអារម្មណ៍របស់អ្នក គឺជាទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃមួយ ហើយសម្រាប់អាជីវកម្មជាច្រើន វាអាចបម្លែងទៅជាប្រាក់ចំណូលបាន។
ទូរសព្ទដៃស្មាតហ្វូនត្រូវបានរចនាឡើងដើម្បីទាក់ទាញអ្នកឱ្យចុច និងពិនិត្យមើលវាជាញឹកញាប់។ បណ្តាញសង្គមប្រឹងប្រែងទាញអ្នកឱ្យមើល និងអូសមើលមាតិកាដោយគ្មានទីបញ្ចប់។ វីដេអូហ្គេមទាក់ទាញអ្នកឱ្យលេងរាប់ម៉ោង។ គេហទំព័រកម្សាន្តប្រឹងរកវិធីធ្វើឱ្យអ្នកបន្តចូលមើល។ អ្នកមានឥទ្ធិពល និងអ្នកផលិតមាតិកាប្រជែងគ្នាដើម្បីទទួលបានការមើលពីអ្នក។
អ្វីដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍នោះគឺ អ្នកប្រហែលជាមិនបានដឹងថា អ្នកកំពុងតែចំណាយធនធានដ៏មានតម្លៃបំផុតមួយរបស់អ្នកទៅលើអ្វីខ្លះឡើយ។
ពេលវេលារបស់អ្នកមិនមែនជាអ្វីដែលមានតម្លៃតែមួយគត់
នៅពេលយើងនិយាយអំពីការខាតបង់ពេលវេលា យើងភាគច្រើនគិតថា បញ្ហាគឺការចំណាយពេលច្រើនពេក។ ប៉ុន្តែបញ្ហាធំជាងនេះគឺ យើងកំពុងចំណាយការយកចិត្តទុកដាក់របស់យើងទៅលើអ្វី។
អ្នកអាចអង្គុយមើលទូរសព្ទរយៈពេលមួយម៉ោង ហើយមានអារម្មណ៍ថា អ្នកគ្រាន់តែសម្រាក។ ប៉ុន្តែក្នុងមួយម៉ោងនោះ អ្នកអាចបានឃើញព័ត៌មានរបស់មនុស្សរាប់រយនាក់ ស្តាប់ជម្លោះរបស់អ្នកដទៃ មើលព័ត៌មានអវិជ្ជមាន មើលវីដេអូកម្សាន្ត និងទទួលបានព័ត៌មានរាប់រយប្រភេទ។ នៅចុងក្រោយ អ្នកអាចមិនចាំសូម្បីតែថា អ្នកបានមើលអ្វីខ្លះ។
ប៉ុន្តែខួរក្បាលរបស់អ្នកបានចំណាយថាមពលទៅលើវារួចហើយ។ នេះហើយជាមូលហេតុដែលការផ្តោតអារម្មណ៍មិនមែនគ្រាន់តែជាបញ្ហានៃការគ្រប់គ្រងពេលវេលាទេ។ វាគឺជាបញ្ហានៃ ការគ្រប់គ្រងជីវិតរបស់អ្នក។
ពិភពលោកចង់បានការយកចិត្តទុកដាក់របស់អ្នក
គិតមើលថា នៅក្នុងមួយថ្ងៃ អ្នកត្រូវបានទាក់ទាញដោយអ្វីខ្លះ? សារជូនដំណឹងពីទូរសព្ទ សារពីបណ្តាញសង្គម វីដេអូខ្លីៗ ព័ត៌មានថ្មីៗ រឿងអាស្រូវរបស់តារា ការឈ្លោះប្រកែកគ្នាតាមអ៊ីនធឺណិត ព័ត៌មានគ្រោះថ្នាក់ និងហេតុការណ៍អវិជ្ជមាន ការផ្សព្វផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម វីដេអូកម្សាន្ត មតិយោបល់របស់មនុស្សដែលអ្នកមិនស្គាល់។
មាតិកាជាច្រើនមិនចាំបាច់មានប្រយោជន៍សម្រាប់ជីវិតរបស់អ្នកទេ។ ប៉ុន្តែវាត្រូវបានធ្វើឱ្យមានភាពទាក់ទាញ ដើម្បីឱ្យអ្នកបន្តមើល។ ហើយនៅពេលអ្នកបន្តមើល វេទិកាទាំងនោះក៏ទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីការចំណាយពេលរបស់អ្នក។ ដូច្នេះ សំណួរដែលគួរសួរខ្លួនឯងមិនមែនគ្រាន់តែថា៖
“តើខ្ញុំមានពេលទំនេរប៉ុន្មាន?” ប៉ុន្តែគឺ៖ “តើខ្ញុំកំពុងផ្តល់ការយកចិត្តទុកដាក់របស់ខ្ញុំទៅឱ្យអ្វី?”
អ្នកអាចកំពុងរស់នៅក្នុងជីវិតរបស់អ្នកដទៃ
បញ្ហាមួយដែលកំពុងកើតឡើងយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ គឺមនុស្សជាច្រើនអាចចំណាយពេលដ៏ច្រើនក្នុងមួយថ្ងៃ ដើម្បីតាមដានជីវិតរបស់អ្នកដទៃ។ យើងដឹងថាតារាណាម្នាក់កំពុងមានបញ្ហាអ្វី។ យើងដឹងពីជម្លោះរបស់មនុស្សដែលយើងមិនដែលបានជួប។ យើងដឹងពីរឿងអាស្រូវរបស់អ្នកមានឥទ្ធិពល។ យើងតាមដានព័ត៌មានអាក្រក់ៗ និងគ្រោះថ្នាក់នៅកន្លែងផ្សេងៗ។
ប៉ុន្តែពេលខ្លះ យើងបែរជាមិនសូវដឹងថា ជីវិតរបស់ខ្លួនឯងកំពុងទៅណា។ យើងដឹងថាអ្នកដទៃកំពុងធ្វើអ្វី ប៉ុន្តែមិនដឹងថាខ្លួនឯងកំពុងបង្កើតអ្វី។
យើងដឹងពីបញ្ហារបស់អ្នកដទៃ ប៉ុន្តែមិនបានដោះស្រាយបញ្ហារបស់ខ្លួនឯង។ យើងចំណាយពេលមើលមនុស្សផ្សេងទៀតរស់នៅ ខណៈដែលជីវិតរបស់យើងកំពុងតែឆ្លងកាត់រាល់ថ្ងៃដោយស្ងាត់ៗ។
តើមានអ្វីកើតឡើង ប្រសិនបើយើងបង្វែរការយកចិត្តទុកដាក់មករកខ្លួនឯង?
ស្រមៃមើលថា ប្រសិនបើអ្នកយកពេលវេលាដែលធ្លាប់ចំណាយលើការមើលមាតិកាមិនចាំបាច់ ហើយបង្វែរវាមកលើខ្លួនឯងវិញ។ អ្នកអាចយកពេលនោះទៅអានសៀវភៅ រៀនជំនាញថ្មី រៀនភាសាបរទេស អភិវឌ្ឍជំនាញការងារ ហាត់ប្រាណ ថែរក្សារបបអាហារ គេងឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ ធ្វើការលើគម្រោងផ្ទាល់ខ្លួន ចាប់ផ្តើមអាជីវកម្មតូចមួយ បង្កើតមាតិកាដែលមានប្រយោជន៍ ចំណាយពេលជាមួយគ្រួសារ និងមនុស្សដែលអ្នកស្រឡាញ់ ឬគ្រាន់តែអង្គុយស្ងាត់ៗ ហើយគិតអំពីជីវិតរបស់ខ្លួនឯង។
បន្ទាប់ពីមួយឆ្នាំ ភាពខុសគ្នាអាចធំធេងណាស់។ មនុស្សម្នាក់អាចមានវីដេអូរាប់ពាន់ដែលបានមើល ប៉ុន្តែមិនមានអ្វីថ្មីនៅក្នុងជីវិតរបស់ខ្លួន។ មនុស្សម្នាក់ទៀតមានសៀវភៅរាប់សិបក្បាលដែលបានអាន ជំនាញថ្មីមួយ ឬពីរ សុខភាពប្រសើរឡើង និងគម្រោងផ្ទាល់ខ្លួនមួយដែលកំពុងរីកចម្រើន។
ពេលវេលាដូចគ្នា។ ប៉ុន្តែការជ្រើសរើសការយកចិត្តទុកដាក់ខុសគ្នា។
ការផ្តោតអារម្មណ៍គឺជាការវិនិយោគ
មនុស្សជាច្រើនគិតថា ការអានសៀវភៅមួយម៉ោងមិនបានផ្លាស់ប្តូរជីវិតរបស់ពួកគេទេ។ ការហាត់ប្រាណមួយថ្ងៃក៏មិនបានធ្វើឱ្យរាងកាយរបស់ពួកគេផ្លាស់ប្តូរភ្លាមៗដែរ។ ការរៀនភាសាថ្មីមួយថ្ងៃក៏មិនធ្វើឱ្យពួកគេចេះភ្លាមៗដែរ។ ការធ្វើការលើគម្រោងផ្ទាល់ខ្លួនមួយយប់ក៏មិនធ្វើឱ្យវាជោគជ័យភ្លាមៗដែរ។
ប៉ុន្តែការអភិវឌ្ឍខ្លួនឯងដំណើរការតាមរយៈ ការប្រមូលផ្តុំតូចៗជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ការយកចិត្តទុកដាក់របស់អ្នក គឺដូចជាការវិនិយោគ។ អ្វីដែលអ្នកផ្តល់ការយកចិត្តទុកដាក់ជាប្រចាំ នឹងកាន់តែធំឡើងនៅក្នុងជីវិតរបស់អ្នក។
ប្រសិនបើអ្នកផ្តល់ការយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើការភ័យខ្លាចជារៀងរាល់ថ្ងៃ អ្នកអាចកាន់តែរស់នៅដោយការភ័យខ្លាច។ ប្រសិនបើអ្នកផ្តល់ការយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើការប្រៀបធៀបខ្លួនជាមួយអ្នកដទៃ អ្នកអាចកាន់តែមិនពេញចិត្តនឹងជីវិតរបស់ខ្លួន។
ប្រសិនបើអ្នកផ្តល់ការយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើការរៀន និងការអភិវឌ្ឍខ្លួន អ្នកនឹងកាន់តែមានចំណេះដឹង និងសមត្ថភាព។ ការយកចិត្តទុកដាក់របស់អ្នក គឺកំពុងបង្កើតមនុស្សដែលអ្នកនឹងក្លាយទៅជានាពេលអនាគត។
បញ្ហាមិនមែនបច្ចេកវិទ្យាទាំងអស់សុទ្ធតែអាក្រក់ទេ
យើងមិនចាំបាច់ប្រឆាំងនឹងបច្ចេកវិទ្យាទេ។ ស្មាតហ្វូន អ៊ីនធឺណិត និងបណ្តាញសង្គមអាចជាឧបករណ៍ដ៏មានប្រយោជន៍បំផុត។ យើងអាចប្រើវាដើម្បីរៀន ស្វែងរកព័ត៌មាន បង្កើតអាជីវកម្ម ទាក់ទងជាមួយមនុស្ស ធ្វើការពីចម្ងាយ ផ្សព្វផ្សាយផលិតផល និងបង្កើតឱកាសថ្មីៗ។
បញ្ហាមិនមែនថា យើងមានបច្ចេកវិទ្យា នោះទេ។ បញ្ហាគឺថា យើងអនុញ្ញាតឱ្យបច្ចេកវិទ្យាជ្រើសរើសថា យើងគួរផ្តោតលើអ្វី។
ប្រសិនបើអ្នកបើកទូរសព្ទដោយគ្មានគោលបំណង ហើយអនុញ្ញាតឱ្យ algorithm ជ្រើសរើសមាតិកាសម្រាប់អ្នក នោះអ្នកកំពុងប្រគល់ការគ្រប់គ្រងការយកចិត្តទុកដាក់របស់អ្នកទៅឱ្យប្រព័ន្ធមួយផ្សេងទៀត។ ដូច្នេះ គោលដៅមិនមែនជា “ឈប់ប្រើបច្ចេកវិទ្យា” ទេ។ គោលដៅគឺ ប្រើបច្ចេកវិទ្យាដោយចេតនា។
រៀនជ្រើសរើសអ្វីដែលសមនឹងទទួលបានការយកចិត្តទុកដាក់របស់អ្នក
អ្នកមិនចាំបាច់មើលគ្រប់ព័ត៌មានដែលលេចឡើងលើអេក្រង់ទេ។ អ្នកមិនចាំបាច់ឆ្លើយតបនឹងគ្រប់ការជជែកវែកញែកនៅលើអ៊ីនធឺណិតទេ។ អ្នកមិនចាំបាច់ដឹងពីរឿងគ្រប់យ៉ាងដែលកំពុងកើតឡើងក្នុងជីវិតរបស់អ្នកដទៃទេ។ អ្នកមិនចាំបាច់តាមដានគ្រប់ trend ទេ។ ហើយអ្នកមិនចាំបាច់មានមតិយោបល់លើគ្រប់រឿងទេ។
ការមិនដឹងអ្វីមួយ មិនមានន័យថាអ្នកកំពុងខកខានជីវិតទេ។ ពេលខ្លះ ការមិនចូលរួមជាមួយអ្វីដែលមិនសំខាន់ គឺជាវិធីមួយក្នុងការការពារជីវិតរបស់ខ្លួន។
បង្កើត “បញ្ជីសំរាប់អ្វីៗដែលសំខាន់”
ប្រសិនបើអ្នកចង់យកការគ្រប់គ្រងការផ្តោតអារម្មណ៍របស់អ្នកមកវិញ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមដោយសួរខ្លួនឯងនូវសំណួរសាមញ្ញមួយ៖ “ក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំខាងមុខ តើខ្ញុំចង់ឱ្យជីវិតរបស់ខ្ញុំប្រសើរឡើងនៅផ្នែកណាខ្លះ?”
ប្រហែលជាចម្លើយរបស់អ្នកគឺ៖ សុខភាព ហិរញ្ញវត្ថុ ការងារ អាជីវកម្ម ចំណេះដឹង ទំនាក់ទំនង គ្រួសារ ជំនាញ សុខភាពផ្លូវចិត្ត ឬការរស់នៅប្រកបដោយភាពស្ងប់ស្ងាត់។
បន្ទាប់មក សួរខ្លួនឯងម្តងទៀត៖ “តើការផ្តោតអារម្មណ៍ដែលខ្ញុំកំពុងចំណាយរាល់ថ្ងៃ កំពុងជួយឱ្យខ្ញុំទៅដល់ទីនោះឬទេ?”
ប្រសិនបើចម្លើយគឺ “ទេ” នោះប្រហែលជាដល់ពេលដែលត្រូវផ្លាស់ប្តូរហើយ។
មិនចាំបាច់ផ្លាស់ប្តូរគ្រប់យ៉ាងក្នុងមួយថ្ងៃនោះទេ
អ្នកមិនចាំបាច់លុបបណ្តាញសង្គមទាំងអស់ ឬបោះទូរសព្ទចោលទេ។ ចូរចាប់ផ្តើមដោយជំហានតូចៗ។
- កុំចាប់ទូរសព្ទភ្លាមៗនៅពេលភ្ញាក់ពីគេង។
- កំណត់ពេលសម្រាប់មើលបណ្តាញសង្គម។
- បិទការជូនដំណឹងដែលមិនចាំបាច់។
- កុំយកទូរសព្ទចូលគេងជាមួយអ្នក ប្រសិនបើវាធ្វើឱ្យអ្នកបន្តមើលរហូតដល់យប់ជ្រៅ។
- កំណត់ពេលមួយចំនួនក្នុងថ្ងៃសម្រាប់ការអាន ធ្វើការ ហាត់ប្រាណ ឬរៀន។
- នៅពេលធ្វើការលើអ្វីមួយ សាកល្បងផ្តល់ការយកចិត្តទុកដាក់ទាំងស្រុងទៅលើវា។
- សំខាន់ជាងនេះទៅទៀត គឺត្រូវរៀនសួរខ្លួនឯងជាញឹកញាប់ថា៖
“តើអ្វីដែលខ្ញុំកំពុងធ្វើនៅពេលនេះ សមនឹងទទួលបានការយកចិត្តទុកដាក់របស់ខ្ញុំឬទេ?”
សំណួរដ៏សាមញ្ញនេះអាចផ្លាស់ប្តូររបៀបដែលអ្នករស់នៅបាន។
កុំច្រឡំការទទួលព័ត៌មានជាមួយការរីកចម្រើន
យើងរស់នៅក្នុងសម័យដែលមនុស្សអាចទទួលបានព័ត៌មានច្រើនជាងមនុស្សជំនាន់មុនៗអាចត្រឹមតែស្រមៃ។ ប៉ុន្តែការទទួលព័ត៌មានច្រើន មិនមានន័យថាយើងកំពុងរីកចម្រើននោះទេ។ ការមើលវីដេអូអំពីការហាត់ប្រាណ មិនដូចការហាត់ប្រាណទេ។ ការមើលវីដេអូអំពីការអានសៀវភៅ មិនដូចការអានសៀវភៅទេ។ ការមើលមនុស្សបង្កើតអាជីវកម្ម មិនដូចការចាប់ផ្តើមអាជីវកម្មទេ។ ការមើលមនុស្សរៀនភាសា មិនដូចការរៀនភាសាទេ។
យើងអាចមានអារម្មណ៍ថា ខ្លួនកំពុងធ្វើអ្វីមួយ ព្រោះខួរក្បាលរបស់យើងកំពុងទទួលព័ត៌មានជាបន្តបន្ទាប់។ ប៉ុន្តែជីវិតពិតផ្លាស់ប្តូរតាមរយៈ សកម្មភាព មិនមែនត្រឹមតែតាមរយៈការទទួលព័ត៌មានទេ។
ជីវិតរបស់អ្នកត្រូវការកន្លែងទំនេរ
នៅក្នុងពិភពលោកដែលពោរពេញដោយព័ត៌មាន ការមានពេលវេលាស្ងាត់ៗក្លាយជារឿងមានតម្លៃ៖ ពេលដែលអ្នកមិនស្តាប់ podcast មិនមើលវីដេអូ មិនអូសបណ្តាញសង្គម មិនពិនិត្យព័ត៌មាន មិនឆ្លើយសារជាបន្តបន្ទាប់។
គ្រាន់តែអង្គុយ ដើរ គិត ឬសម្លឹងមើលពិភពលោកជុំវិញខ្លួន។ នៅក្នុងភាពស្ងប់ស្ងាត់បែបនេះ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមឮសំឡេងរបស់ខ្លួនឯងឡើងវិញ។ អ្នកអាចគិតដឹងថា តើអ្នកពិតជាចង់បានអ្វី? តើអ្នកកំពុងរស់នៅតាមអ្វីដែលខ្លួនឯងជឿ ឬកំពុងតែតាមអ្វីដែលពិភពលោកកំពុងប្រាប់? តើគោលដៅរបស់អ្នកជាអ្វី? តើអ្នកចង់ក្លាយជាមនុស្សបែបណា?
សំណួរទាំងនេះមិនសូវមានឱកាសកើតឡើង នៅពេលខួរក្បាលរបស់អ្នកត្រូវបានបំពេញដោយព័ត៌មានថ្មីៗគ្រប់នាទី។
ការកើនឡើងនៃបញ្ហាសុខភាពផ្លូវចិត្ត និងពិភពលោកដែលគួរឲ្យរំខាន
ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានទសវត្សរ៍ចុងក្រោយនេះ យើងបានឃើញការយកចិត្តទុកដាក់កាន់តែច្រើនចំពោះបញ្ហាដូចជា ការថប់បារម្ភ ការធ្លាក់ទឹកចិត្ត ភាពឯកោ និងភាពតានតឹង។
បច្ចេកវិទ្យា និងការប្រើប្រាស់បណ្តាញសង្គមមិនមែនជាមូលហេតុតែមួយនៃបញ្ហាទាំងនេះឡើយ។ មានកត្តាជាច្រើនទៀតដូចជា សេដ្ឋកិច្ច ការងារ ទំនាក់ទំនង គ្រួសារ របៀបរស់នៅ និងបញ្ហាសង្គម។
ប៉ុន្តែពិភពឌីជីថលអាចបន្ថែមសម្ពាធមួយទៀត៖ ខួរក្បាលរបស់យើងស្ទើរតែមិនមានឱកាសផ្តាច់ចេញពីព័ត៌មាន។ យើងអាចដឹងពីបញ្ហារបស់មនុស្សរាប់ពាន់នាក់ ទោះបីពួកគេនៅឆ្ងាយពីយើងរាប់ពាន់គីឡូម៉ែត្រក៏ដោយ។ យើងអាចទទួលព័ត៌មានអវិជ្ជមាននៅពេលព្រឹក មុនពេលចាប់ផ្តើមថ្ងៃថ្មីរបស់យើង ហើយយកវាទៅគិតពេញមួយថ្ងៃ។
ដូច្នេះ ការថែរក្សាសុខភាពផ្លូវចិត្តនៅសម័យឌីជីថល មិនមែនមានតែការស្វែងរកវិធីព្យាបាលនៅពេលមានបញ្ហាទេ។ វាក៏អាចមានន័យថា រៀនការពារអ្វីដែលយើងអនុញ្ញាតឱ្យចូលមកក្នុងចិត្តរបស់យើងជារៀងរាល់ថ្ងៃ។
នៅទីបញ្ចប់ ជីវិតរបស់អ្នកត្រូវបានបង្កើតពីអ្វីដែលអ្នកយកចិត្តទុកដាក់
នៅចុងបញ្ចប់ អ្នកមិនអាចគ្រប់គ្រងអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងពិភពលោកបានទេ។ អ្នកមិនអាចគ្រប់គ្រងអ្វីដែលមនុស្សផ្សេងនិយាយ។ អ្នកមិនអាចគ្រប់គ្រងព័ត៌មានទាំងអស់។ អ្នកមិនអាចបញ្ឈប់បណ្តាញសង្គម ឬក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាមិនឱ្យប្រជែងយកការយកចិត្តទុកដាក់របស់អ្នកបានទេ។
ប៉ុន្តែអ្នកអាចជ្រើសរើសថា តើអ្នកនឹងផ្តល់ការយកចិត្តទុកដាក់របស់អ្នកទៅឱ្យអ្វី។ រាល់ថ្ងៃ អ្នកកំពុងបោះឆ្នោតជាមួយការយកចិត្តទុកដាក់របស់អ្នក។ រាល់នាទីដែលអ្នកអាន គឺជាការបោះឆ្នោតមួយ។ រាល់វីដេអូដែលអ្នកមើល គឺជាការបោះឆ្នោតមួយ។ រាល់ម៉ោងដែលអ្នករៀន គឺជាការបោះឆ្នោតមួយ។ រាល់ពេលដែលអ្នកហាត់ប្រាណ គឺជាការបោះឆ្នោតមួយ។ រាល់ពេលដែលអ្នកចំណាយជាមួយគ្រួសារ គឺជាការបោះឆ្នោតមួយ។ រាល់ពេលដែលអ្នកធ្វើការលើក្តីសុបិនរបស់អ្នក គឺជាការបោះឆ្នោតមួយ។
ហើយការបោះឆ្នោតតូចៗទាំងនេះ នឹងប្រមូលផ្តុំគ្នាបង្កើតជាជីវិតរបស់អ្នក។ ដូច្នេះ មុនពេលអ្នកបើកទូរសព្ទនៅពេលក្រោយ សូមសួរខ្លួនឯងមួយសំណួរ៖
“តើអ្វីដែលខ្ញុំនឹងផ្តល់ការយកចិត្តទុកដាក់របស់ខ្ញុំនៅពេលនេះ កំពុងជួយបង្កើតជីវិតដែលខ្ញុំចង់រស់នៅឬទេ?”
ពិភពលោកនឹងបន្តប្រកួតប្រជែងដើម្បីទទួលបានការយកចិត្តទុកដាក់របស់អ្នក។ ប៉ុន្តែអ្នកមិនចាំបាច់ផ្តល់វាទៅគ្រប់គ្នាទេ។
ការយកចិត្តទុកដាក់របស់អ្នកគឺជារបស់អ្នក។ ជ្រើសរើសវាដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ព្រោះអ្វីដែលអ្នកផ្តោតលើថ្ងៃនេះ អាចក្លាយជាជីវិតរបស់អ្នកនៅថ្ងៃស្អែក។
